Collegeblokgedachten

Omdat ik volgende week bij Metro begin en daar met Quark XPress zal werken, kijk ik mijn oude collegeblokken door voor mijn Quark aantekeningen. Maar ik kom zoveel meer tegen. Zoals het volgende stukje dat ik eens op een middag in het Wilhelmina Park neerkladde.

Ik heb zin om oeverloos te filosoferen.
Over de goddelijke mooiheid van de wereld en zijn wezens. Over wat ik wil en de grenzen van mijn talenten. Om na te denken over de wijze waarop ik naar de wereld kijk.

Als ik ‘naar het leven’ schilder, wil ik altijd meer weergeven dan ik kan. Ik wil de ervaring op het doek zetten, niet alleen het beeld. De glinsterende zon op het gladde, maar rimpelende, wateroppervlak. De onzichtbare wereld die daar onder ligt. De ruziΓ«nde ganzen die ik hoor maar niet zie. Het lentebriesje dat de geur van ontelbare ontluikende planten meebrengt. Het geroezemoes van mens en dier op de voor- en achtergrond.
Ik geniet er zo hard van, dat ik vrees dat ook al had ik iemand om het mee te delen, ik altijd alleen zal zijn in mijn waarneming. Ik geloof niet dat er iemand is die op dezelfde intense manier naar de wereld kan kijken en er deel van kan uitmaken zoals ik dat doe.
Maar misschien is het ook wel het meest natuurlijke van de hele wereld, om samen te genieten van wat ik nu alleen zie.

‘Voor alle goede boeken is moed vereist om ze te schrijven’
Connie Palmen (tegen Ischa Meijer) in I.M.

Sommige boeken hebben op mij de uitwerking dat ik zelf een neiging naar schrijven krijg. De mooiste passages die ik lees wil ik kunnen evenaren.
Dan zou ik schrijven over eenden, over watermeloen en over studenten die hun te water geraakte bal terug pogen te krijgen.

Ik speel een rol, voor het onwaarschijnlijke geval dat de jongen die ook alleen zit, ook schrijft, mij als onderwerp heeft. Net zoals ik hem nu zo even.
Misschien studeert hij slechts, waarschijnlijk eigenlijk. Maar toch is het leuk om te denken.

Het was toen duidelijk lente. πŸ™‚ Oeverloos filosoferen, ik denk dat het me gelukt is. Ik was die middag al lang vergeten, hoewel ik wel nog heel goed weet hoe het lezen van I.M. me deed voelen. Het is erg leuk om zulke dingen weer tegen te komen tussen alle aantekeningen van colleges. Mooi ook om te zien dat ik de drang van het weergeven van de hele ervaring al eerder heb beschreven.

4 Comments

  • Volgens mij ga jij ooit nog eens een boek schrijven. Dan kun je je ervaringen ook met heel veel meer mensen delen. =)

  • Ik weet het niet hoor, een boek is heel anders dan al mijn kleine flardjes tekst.
    Tenzij het een boek wordt met alleen maar kleine flardjes tekst. πŸ˜‰

  • Dat heeft Toon Tellegen al eens gedaan! Ik wil natuurlijk wel origineel zijn! πŸ˜‰

Comments are closed.